|
De Christoffelberg en het
nationale park Shete Boka
Eindelijk na 2 maanden gaan we de Christoffelberg beklimmen. De
Christoffelberg, die met 377 meter het hoogste punt van Curaçao is. De
naam van de berg verwijst naar de ontdekkingsreiziger Christoffel
Columbus. Na een relatief lange busrit van 40min arriveren we bij de
ingang van het park, wat bijna helemaal tegen west-punt aanligt. Voordat
we kunnen beginnen met klimmen, moeten we eerst een pad af lopen. Dit
pad loopt door het Christoffelpark en geeft een mooie indruk van de
omgeving. Na een kleine 30min lopen, begint dan eindelijk de klim. In
het begin nog gemakkelijk, maar uiteindelijk is het echt klimmen en
klauteren tussen rotsspleten en boomwortels. Af en toe een momentje rust
om toch even op adem te komen en alvast van het uitzicht te genieten. Af
en toe komen we wat burgers tegen die vechten tegen de berg. Vooral als
ze denken dat ze met slippers de berg kunnen beklimmen. Uiteindelijk, na
een klein uurtje, staan we boven op de berg te genieten van het mooie
uitzicht. Je kunt heel Westpunt, de Noordkust en de Zuidkust met de
mooie strandjes zien liggen. Het zicht is zo goed dat je de schoorstenen
van Willemstad kan zien. Erg indrukwekkend. Tijd voor een Kodak
momentje! Even 15 min ontspannen en dan weer beginnen met de afdaling,
terug naar de bus.
Sportinstructeur Sgt1 van de Boom op de Christoffelberg
Na de intensieve klim stond er een
ander natuurpark op het programma. Het nationale park Shete Boka ('zeven
inhammen'). Dit natuurpark grenst aan het Nationale park Christoffelpark.
In het park zijn een aantal grotten met indianentekeningen. Op een
aantal punten in het park zijn spectaculaire zeezichten te vinden, waar
de zee op de rotskust slaat. Maar de belangrijkste attractie van het
park is niet zichtbaar. Het park biedt een broedplaats aan verschillende
soorten Zeeschildpadden, die hier hun eieren leggen. De schildpadden
zelf zijn alleen onderwater te zien.
De tour bestond uit een wandeling van ongeveer 60min. Veel van de natuur
kenden we al, dus we gingen meteen naar de attractie spots. Eerst naar
de inhammen, waar het water gezogen wordt in rotsgaten, om vervolgens
tientallen meters hoog op te slaan. Na dit indrukwekkende schouwspel,
gingen wij kijken naar schildpadden, maar dat was ons helaas niet
gegund. Weinig leven te zien in het water. Gelukkig hadden de meesten
van ons al schildpadden gezien, dus de teleurstelling viel mee.
Uiteindelijk zijn we nog in de grot beland, maar ik moet eerlijk
toegeven dat de indianentekening moeilijk te zien waren. Na deze tour
zijn we heerlijk in de schaduw neergeploft bij een barretje en konden we
een lekkere hamburger halen en wat kouds drinken.
Ik denk een geslaagde dag, met een
paar mooie highlights.
2de Peloton
Tlnt Maas |
