|
Ruim een week voor dat de school televisie begon,
werden we door onze zoon op de hoogte gebracht dat er een camera ploeg
aanwezig was om opnames te maken die uitgezonden zouden worden op de
Nederlandse televisie.
Zelf dacht hij dat het opnames waren voor het jeugdjournaal, maar na
enkele e-mails en telefoontjes bleek het voor school televisie te zijn.
Vrijdag om 11 uur zou het programma uitgezonden worden, maar enkele
dagen voordat het zover was hebben we de opname apparatuur al ingesteld.
Want stel je voor dat er iets gebeurd waardoor we het zouden vergeten.
Ook moesten we ons goed realiseren, dat de gemaakte opnames niet zouden
worden uitgezonden. Er wordt immers heel wat geknipt, voordat wij het op
de buis te zien krijgen.
Net als de meeste mensen moesten wij werken op het
tijdstip van uitzending. Dus zodra we thuis kwamen werden de opnames
bekeken. Na een inleiding van de presentator was eindelijk het moment
daar, een korte flits en de recorder werd gestopt want volgens ons was
de mortier groep in beeld. Helaas was dit slechts een korte opname, maar
enkele minuten later was het zo ver: onze zoon vol in beeld gevolgd door
een klein interview met de presentator. De opnames hebben we al enige
malen bekeken en zijn zeer blij dat we de jongen even hebben gezien na
zon lange tijd. Het doet goed als je ziet hoe hij erbij staat, de blik
in de ogen verraden dat hij het naar zijn zin heeft. Die blik herken je
als ouder van je kind. |