|
Ons peloton is de afgelopen dagen
weer de ‘green’ (groene zone) in gegaan samen met de ondersteunende
eenheden, zoals een verpleegkundige, mensen van het Provinciaal
Reconstructie Team en een ANA (Afghan National Army) peloton. Te voet
door de green, dichtbij de bevolking, dichtbij waar het om draait deze
missie.
We sliepen op een FOB (Forward Operation Base) in het noorden van het
gebied en zijn vanuit daar acties te voet gaan doen in de ‘green’. We
moesten in de omgeving van een Australisch project patrouilles doen,
zodat |

Een quala in de 'green'. |
|
er minder kans zou zijn dat ze daarin gestoord
werden. Hierbij ging het peloton op de eerste dag voorwaarts naar een
groep aangegeven quala’s, en ik werd daarvoor samen met mijn
schutters-lange-afstand bij de voet van een berg afgezet. Onze taak die
dag was om op een hoger gelegen deel overzicht te houden op de groep
quala’s, en als het nodig was te vuren vanuit deze locatie. Het is echt
gaaf om de operatie van boven af te zien gebeuren volgens plan.
De andere dagen ben ik wel mee de ‘green’ in
geweest. Ik genoot er echt van. Tussen de graanvelden door, door de
boomgaarden, en praten met de bevolking. Echt gewoon mooi werk. Tijdens
één van deze dagen hebben we ook een quala doorzocht van een rijkere
man. Dit was te zien aan zijn quala. Het huis binnen de omheining was
van beton, er zaten kraantjes in, en het was gewoon best mooi afgewerkt
met mooie pilaren.
De dochtertjes van de man waren behoorlijk onder de indruk van ons toen
wij kwamen, ze waren een beetje verlegen en staarden ons de hele tijd
aan. Maar naarmate we daar langer waren, hadden we ook onze helm afgezet
en ons wapen even opzij gelegd. Na wat snoepjes waren we dikke vrienden.
Maar echt goed in delen met haar vriendjes was ze niet, bleek toen ze
een zak skittles van ons kreeg.
Tijdens de acties hebben we een redelijke hoeveelheid patronen ingenomen
en wat andere middelen die tegen ons ingezet kunnen worden.
Tot zover, Kpl1 Ricardo |