|
De laatste keer 'buiten de poort'
hebben we opgetreden als ‘force protection’ voor het Provinciaal
Reconstructie Team (PRT). We zijn dus niet echt ‘de green’ in geweest,
maar we hebben de mensen begeleid die hier in het gebied zijn voor de
opbouwende taak. We hebben het PRT begeleid naar een schooltje, een
politiepost en een moskee.
Het PRT heeft overleg gehad met de hoofdleraar van de school over het
bouwen van een muur om de school heen. Hierdoor kunnen er ook meisjes
naar school, aangezien ze dan van buiten worden afgeschermd. Wij hebben
als peloton een kordon gelegd rond de school zodat het PRT zaken kon
doen. |
Ricardo knoopt bij de moskee een
gesprek aan met de lokale jeugd. |
|
Het volgende adres was een politiepost waar werd gepraat over
verbetering van de post. Tijdens het beveiligen van de post klom de zon
steeds hoger en plekken om even lekker af te koelen zijn er dan niet
meer. Water drinken en zweten zijn de dingen die je dan het meest doet.
En bij het laatste punt, de moskee, is er gekeken naar de gang van
zaken. Hier is namelijk al heel wat energie in gestoken. De moskee is
wat gerenoveerd, een verfje, een muurtje hier en daar, etc. .
Tijdens het beveiligen heb ik, samen met de tolk, wat gesprekjes gevoerd
met lokale kinderen. Eén van de kinderen wilde graag mijn pistool
hebben, zodat hij de Taliban te lijf kon gaan als deze kwamen. Hij
probeerde me te overtuigen door te laten zien dat hij een goeie krijger
is. Hij deed dit door op een stuk van vijftien meter te laten zien hoe
snel hij is en door de lichtste van de groep kinderen die er stond op te
tillen.
Hoewel hij zijn uiterste best deed, heeft hij mij hiermee niet weten te
overtuigen. Ik vroeg hem of hij dan wel wist waar de Taliban zit. Dat
wist hij wel…. en hij wees naar de bergen. Maar die zijn er in veelvoud
in het gebied. Ik heb hem dus, helaas voor hem, ‘nee’ moeten verkopen.
Tegen die tijd was ook het gesprek van het PRT afgelopen. En dus tijd om
weer naar de base te gaan, terug naar de koelte.
Tot zover, Kpl1 Ricardo |
