|
Er zijn twee grote bases in Uruzgan en daarbij nog
een aantal zogenaamde Forward Operating Bases. Eén van de twee grote
bases is Kamp Holland bij de plaats Tarin Kowt. Dit is de base waar onze
compagnie zit. De andere base is camp Hadrian (Deh Rawod). En deze keer
zijn we voor het eerst richting Hadrian geweest. Deze base had wat
logistieke op- en afvoer nodig. De collega’s van transport zorgden hier
voor en wij waren er voor hun de beveiliging.
De route was voor de helft bekend; in dat deel
zijn we al vaker geweest. In het tweede deel hebben we normaal niets te
zoeken, maar nu dus wel. |
Het konvooi onderweg naar Hadrian. |
|
Er wonen daar bijna geen mensen en dat deel
is de Area of Responsibility van de A(lfa)-compagnie.
Op de route ligt onder andere de Murgaipas, een bergpas waar in de
oorlog tussen de Afghanen en de Russen een groot deel van een Russische
tankeenheid door de Moedjahedien vernietigd is. De Russen hadden toen
niet het materiaal ter beschikking dat wij dezer dagen hebben, zoals
vliegtuigen en helikopters die ons steunen als we ons door de pas
verplaatsen.
Het is echt een heel mooie route, een hoog rotsgebergte, hier en daar
een enkele quala (ommuurde woning) en verder gewoon een zo goed als
ongerept berglandschap. Heel gaaf om te zien. We zijn zonder problemen
door de pas heen gekomen, behalve dat er bij een vrachtwagen een paar
banden moesten worden vervangen.
Het is bijna niet mogelijk om in één dag op en neer te rijden. Op Deh
Rawod hebben we zodoende van de gastvrijheid van onze collega’s mogen
genieten en hier en daar wat bijgepraat over hoe het in hun gebied is.
De volgende dag vertrokken we al weer vroeg om weer (redelijk) op tijd
terug te zijn. Geen bijzonderheden verder over deze rit.
Tot zover, Kpl1 Ricardo |
