|
Motivatie uitgereikte Bronzen Kruis aan Kpl Van Dijken |
|||
| Korporaal Ruud van Dijken van het wapen der infanterie | |||
|
|
|||
|
|
Eenheid: 43 Gemechaniseerde Brigade, 45
Pantserinfanterie Bataljon 'Regiment Infanterie Oranje Gelderland'
Publieke uitreiking: het Bronzen Kruis.
Overweging Koninklijk Besluit Korporaal Van Dijken nam op 7 september 2008 deel aan een patrouille in de Baluchi-vallei te Afghanistan. Een pantservoertuig van de eenheid werd getroffen door een zogenaamde bermbom. Daardoor werd een deel van de bemanning uit het voertuig geslingerd. Andere bemanningsleden klommen uit het inmiddels brandende voertuig. |
||
|
Samen met andere leden van de patrouille snelde
korporaal Van Dijken de collega’s van het geraakte voertuig te hulp. Het
vuur bereikte intussen de in het getroffen voertuig aanwezige munitie en
liet die exploderen. Korporaal Van Dijken miste één van zijn collega’s
en concludeerde dat soldaat der eerste klasse Ten Brinke nog in het
brandende voertuig lag. Van Dijken is vervolgens met gevaar voor eigen leven, het vuur en de exploderende munitie trotserend, via een luik aan de bovenzijde het voertuig ingedoken om soldaat der eerste klasse Ten Brinke uit het voertuig te halen. Dit lukte uiteindelijk met hulp van de eveneens op het brandende voertuig geklommen sergeant Koole. De directe uitwerking van de bermbom bleek achteraf fataal te zijn geweest voor soldaat der eerste klasse Ten Brinke.” |
|||
|
|
Het persoonlijke verhaal Op 7 september 2008 zit korporaal Ruud van Dijken in het voertuig achter een YPR pantserrupsvoertuig die op een bermbom rijdt ergens op een berg in de Baluchi-vallei. “ "Wat ik nu ga zien, daar zal ik de rest van mijn leven last van blijven houden", dat is wat er door mijn hoofd schiet als ik naar de brandende YPR toe ren. Achter me hoor ik nog iemand roepen: "second IED, second IED",een waarschuwing voor het feit dat er nog een IED zou kunnen liggen. Ik hoor het wel maar trek me er niks van aan. Bij de YPR aangekomen, zie ik vijf gewonde mensen liggen die uit de YPR zijn geslingerd of gekropen. De achterklep is door de klap opengeblazen en ik zie twee benen naar buiten steken. De gewonden kunnen zichzelf redden dus klim ik op de YPR om de laatste persoon door het vrachtluik naar buiten te tillen. Ik kan niet via |
||
|
de achterklep naar binnen want daar ligt een
brandende palletbox in de weg. Weer hoor ik iemand roepen: kijk uit!
Niet op die YPR klimmen! En weer negeer ik de waarschuwing. Je handelt
op zo’n moment toch deels in een reflex. Door het vrachtluik zie ik Jos liggen. Hij ligt in het vuur en ik denk: "Word wakker, je staat in brand man!" Ik pak hem bij zijn armen maar het lukt me niet om hem zo naar boven te hijsen. Ik laat hem weer los en ga vervolgens door het commandantenluik naar binnen. Ik kan hem nu bij zijn vest pakken en begin te trekken. Hij moet eruit. Ik krijg hem telkens maar een klein stukje naar voren voordat hij weer vast komt te zitten. De tijd begint te |
|||
|
|
dringen want de YPR brandt behoorlijk en er liggen
allerlei soorten munitie in het vuur. Uiteindelijk lukt het me om hem
deels boven het luik te krijgen maar ik kan hem echt niet meer verder
tillen. Vuur, exploderende munitie, net als ik denk dat ik moet opgeven, zie ik sergeant Koole boven het luik hangen. Samen trekken we Jos uit het voertuig. Geen moment te vroeg, want net als we van het voertuig af zijn, ontploft de hele boel. Pas toen |
||
| werd mij duidelijk dat Jos niet sliep, maar we hebben hem niet achtergelaten.” | |||
|
|
|||
|
Bron: www.defensie.nl |
|||
